Trochę sacrum...trochę jesieni...

Taka piękna i kolorowa jesień w tym roku...nie mogę nacieszyć oczu kolorami, nasycić się ostatnimi promieniami słońca, pozachwycać zmieniającym się krajobrazem w ostatnim momencie zawieszonym pomiędzy latem a straszącym gołymi gałęziami i przymrozkiem przedzimiem... Czas oczywiście jak zawsze goni za szybko, w biegu więc ustrzeliłam kilka fotografii by zatrzymać ten czas na dłużej w pamięci nim opadną wszystkie liście z drzew, nim dni zrobią się naprawdę krótkie, a ręce zacznę chować w ciepłych rękawiczkach przed mrozem.
















W domu też już jesienne nastroje się odczuwa...





















Jesienne drzewko, pięknie przepuszcza promienie słońca-to prezent od rodziców na pierwszą rocznicę ślubu.
Polecam oglądać je w powiększeniu!







Miało być o sacrum...Hmmm...o tym, że otaczają mnie aniołowie patrząc swym czujnym okiem na każdy mój krok i czuwają nade mną, to wiecie, bo pisałam o tym już tutaj ....ale w zasadzie to nie pisałam o mojej słabości do różnego rodzaju sacralnych przedmiotów, których wciąż mi w domu przybywa...Wiem, że niektórych to dziwi, innych śmieszy, dla innych to nienormalne, niemodne, niepotrzebne...Dla mnie to jednak coś więcej niż po prostu przedmioty. Symbolika którą niosą ze sobą mocno i głęboko przemawia do mnie przypominając mi za każdym razem kiedy na nie spojrzę o tym o czym nie wolno zapominać-o tym w co wierzę i gdzie przynależę.
Chciałabym w domu zgromadzić to jakoś w jednym miejscu, w jednym takim intymnym kąciku do tego celu przeznaczonym by uporządkować przestrzeń i nawet ktoś przekochany mi w tym podpowiada jak i gdzie to zrobić, myślę, że w odpowiednim czasie takie skromne miejsce do wyciszenia i skupienia sobie stworzę.
Niektóre z tych przedmiotów to pamiątki, inne zakupione na aukcjach-pokazuję Wam, tak mi się podobają, że pomyślałam sobie, że nie mogę tego tylko tak dla siebie zachować i nie podzielić się ze światem;))

Tu przedwojenny modlitewnik, zakupiony na aukcji.Niewielkich rozmiarów, dokładnie mieszczący się w damskiej dłoni. Podobno bardzo pożądany przez kolekcjonerów ze względu na swoje nietypowe, dziś już niespotykane -jak się dowiedziałam- rozmiary















Typowo śląski obraz...zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia. Jest tak wymowny...nic dodać nic ująć...
Dziś już coraz rzadziej spotykam w mieszkaniach takie...



Niestety jest dosyć mocno nadgryziony zębem czasu. Ramę muszę wymienić, zanim całkiem się rozsypie...Może ktoś ma pomysł na jaką??





Święta Cecylia-patronka muzyków. Pamiątka po babci.





Delikatny ręcznie wykonany różaniec









Inny różaniec.Pamiątkowy.Maleństwo mieszczące się w rączkach dziecięcych.





Figurka maryjna, zwana figurką Marynką ;) która przybyła do mojego domu jako jedna z pierwszych (uspokajam, że mam tylko 3)


To wciąż ta sama figurka-po prostu biegałam z nią po balkonie szukając lepszego światła




Ta wydała mi się tak bardzo pełna uroku, oryginalna, wdzięczna,niesamowita że nie namyślając się wiele zakupiłam.Te kwiatuszki, wokół głowy, ten skupiony wyraz twarzy...klik...i już byłam nową właścicielką.
Widziałam wcześniej taką u Kamili z Zakamarka i już wtedy byłam pod jej wielkim wrażeniem. Moja figurka jednak ma inny,nietypowy jak na figurki maryjne kolor szat-nie jest to niebieski, ani różowy, a oliwkowy kolor.





I to wszystko na dziś:)
Życzę Wam tak kolorowego tygodnia,tak słonecznego jak dzisiejszy dzień był u mnie.A był wyjątkowo słoneczny i kolorowy:)